Ու կրկին կոտրված ապակիներ` բազմագույն, բազմաձև, բայց այս անգամ ամեն բան այլ է: Ես չեմ պատրաստվում հավաքել դրանք, ընտրել հարմար գույներ, նկարել անցած մի ամբողջ կյանք և կամ մեծ ՊԵՏՔ Է-ն, որ կոտրված ապակու ամեն հատվածում իր գույնը ունի.. Ստիպում է կանգնել, շրջվել ու հետո երբեք առաջ չշարժվել, սպասել ոչնչին ու խեղդվել երկար....
Այս անգամ ես կլցնեմ դատարկությունը դողացող տողերով, կիսատ մնացած հույզերով, չստացած ու չվատնած սիրով: Ես կլցնեմ դատարկությունը ինձնով ու առաջ կանցնեմ առանց վարանելու, առանց մրսելու: Կքայլեմ ապակիների վրայով ՄԵՐԿ ՍՐՏՈՎ. ես չեմ վախենում հետքերից.....
..........................Երբ հեռու լինեմ ու բարձր, ես ձեզ թռչել կսովորեցնեմ.............
Комментариев нет:
Отправить комментарий